Bu anneme daha önce yaptığım peçeteliğe takım olsun diye yapıldı. Cilası atılır atılmaz anneme hediye edilecek.

Eşimle önceki yıllarda yaptığımız Fethiye tatilinden, bu kabakları almıştım. Kabakları satan yaşlı teyze onları bebeklerim diyerek seviyordu :) Uzun zaman balkonda bir köşede beklediler. Bu kadar obje boyarken bu ikisini boyamamak haksızlık olurdu. Karşınızda bay ve bayan tombik... Her gören bayanın neden yüzü yok diyor. Evet ne yazık ki bayanın yüzü yok. Boyarsam oldukça toplu bir yüzü olacağından vazgeçtim arkadaşlar.

Yine Ankara alışverişinden… Sanırım görünce en sevindiklerim bu elma ve armutlar oldu. Çok sayıda aldım. Bunlar kareli boyanmış olanlar, devamı gelecek. Evimde mutfak camının kenarına koymayı düşünüyorum. Kimbilir belki saplarından iple bağlayıp doğramanın üzerinden sarkıtabilirimde…

Yine Ankara ziyareti yine ahşap obje alışverişi. Bu sefer İstanbul’da bulamadığım objeler bulduğumdan ne görürsem aldım. Çantalar dolusu ahşapla döndüm hem ziyaret, hem ticaret… Bu lalelerin boyanmışlarını görmüştüm ama ham halde ilk kez buldum. Aslında çok bir şeyde yapmadım. Canlı renklerde boyayıp yine Ankara’dan alıp beyaza boyadığım vazoya yerleştirdim. Şu an lalelerime evde yer arıyorum. Sanırım kimselere vermeye kıyamayacağım.

Bu kutunun henüz sahibi yok.  Sarı renkte bir şeyler yapayım istedim bu ortaya çıktı. Sanırım kuzenim tatilden döndüğünde talip olacak. Yine mozaik kağıt üzeri boyutlu boya. Önceki mozaik çalışmasından kalan malzemeyi değerlendireyim dedim. Fena da olmadı hani.